பாதரசத்தைத் தங்கமாக மாற்றிவிட்டதாக கூறும் அமெரிக்க ஸ்டார்ட்அப் நிறுவனம்
பாதரசத்தைத் தங்கமாக மாற்றுவது என்பது மத்திய கால இரசவாதிகளால் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு கட்டுக்கதை போலத் தோன்றலாம். ஆனால் சான் பிரான்சிஸ்கோவைச் சேர்ந்த ஒரு தொழில்நுட்ப ஸ்டார்ட்அப் நிறுவனம், அணுக்கரு இணைவைப் பயன்படுத்தி அதைச் சாதித்துவிட்டதாகக் கூறுகிறது.
அக்டோபர் 21 அன்று, மராத்தான் ஃபியூஷன் நிறுவனம், இணைவு வினைகளிலிருந்து வரும் நியூட்ரான்களைக் கொண்டு திரவ உலோகமான பாதரசத்தைத் தாக்கி, அதை நிலையான தங்க அணுக்களாக வெற்றிகரமாக மாற்றியதாக அறிவித்தது. இதைவிட ஆச்சரியமான விஷயம் என்னவென்றால் 2025-ல் CERN நிர்ணயித்த முந்தைய சாதனையை விடத் தங்களின் உற்பத்தி விகிதம் பத்து மடங்கு அதிகமாக இருப்பதாக அந்நிறுவனம் கூறுகிறது.
“கடந்த மாதம், நாங்கள் அதிவேக இரசவாதத்தை நிரூபித்தோம்: பாதரசத்தை உண்மையான, நிலையான தங்கமாக மாற்றி, CERN-ன் சாதனையை 10 மடங்கு முறியடித்தோம்,” என்று அந்த ஸ்டார்ட்அப் நிறுவனம் X தளத்தில் பதிவிட்டது.
இது ஒரு மிகப்பெரிய தலைப்புச் செய்தி, ஆனால் இது பதிலளிக்கப்படாத பல கேள்விகளுடன் வருகிறது. மராத்தான் ஃபியூஷன் நிறுவனம் உண்மையில் உருவாக்கிய தங்கத்தின் சரியான அளவை வெளியிடவில்லை, மேலும் இந்தக் கூற்றுகள் வெளியிடப்பட்ட சக மதிப்பாய்வுகள் மூலம் இன்னும் சுயாதீனமாகச் சரிபார்க்கப்படவில்லை.
இது திடீரென நிகழ்ந்த ஒரு தற்செயல் நிகழ்வு அல்ல. 2025-ஆம் ஆண்டில், மராத்தான் ஃபியூஷன் நிறுவனம், அணுக்கரு இணைவு உலைகளை மின்சாரம் தயாரிப்பதோடு சேர்த்து விலைமதிப்புள்ள உலோகங்களையும் உற்பத்தி செய்யும்படி மாற்றியமைக்க முடியுமா என்பதை ஆராயும் ஒரு ஆய்வை வெளியிட்டது. இந்த சமீபத்திய அறிவிப்பு, அவர்களின் முதல் கருத்தாக்கச் சோதனையாகும்.
நியூட்ரான் கதிர்வீச்சிற்குப் பிறகு பாதரசம்-197 மற்றும் தங்கம்-197 ஆகியவற்றின் தடயங்களைக் காட்டும் காமா-கதிர் அளவீடுகளை அந்த ஸ்டார்ட்அப் நிறுவனம் பகிர்ந்துள்ளது. மேலும், தங்கம் மட்டுமே அவர்களின் பட்டியலில் இருந்த தனிமம் அல்ல. அவர்கள் இணைவு மூலம் உருவாக்கப்பட்ட நியூட்ரான்களை துத்தநாகத்தின் மீதும் பயன்படுத்தி, தாமிரம்-64 மற்றும் தாமிரம்-67 ஆகியவற்றை வெற்றிகரமாக உற்பத்தி செய்தனர். இவை மருத்துவப் படமெடுத்தல் மற்றும் இலக்கு வைக்கப்பட்ட புற்றுநோய் சிகிச்சைகளில் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படும் இரண்டு கதிரியக்க ஐசோடோப்புகள் ஆகும்.
இந்தத் தொழில்நுட்பம் நிலைத்து நின்றால், வழக்கமான முறைகளைப் பயன்படுத்தி உற்பத்தி செய்வதற்கு மிகவும் கடினமான, அரிதான மற்றும் விலை உயர்ந்த ஐசோடோப்புகளுக்கான உற்பத்தி மையங்களாகவும் இறுதியில் செயல்படக்கூடும்.
